تشخیص سرطان ریه شامل مجموعه‌ای از آزمایش‌ها و روش‌های تصویربرداری است که به کمک آن‌ها می‌توان وجود و مرحله سرطان را تعیین کرد. برخی از روش‌های اصلی تشخیص عبارتند از:
تصویربرداری قفسه سینه
رادیوگرافی (اولین گام برای مشاهده توده‌ها یا ناهنجاری‌ها در ریه‌ها)
سی‌تی اسکن (تصویربرداری دقیق‌تر از ریه‌ها و ساختارهای مجاور برای شناسایی توده‌های کوچک‌تر)
پرتونگاری با تابش پوزیترون (PET scan)
استفاده از مواد رادیواکتیو برای تشخیص فعالیت متابولیک غیرطبیعی که می‌تواند نشانگر سرطان باشد.
برونکوسکوپی
استفاده از یک لوله باریک و منعطف با یک دوربین برای بررسی داخل راه‌های هوایی و جمع‌آوری نمونه‌های بافتی.
بیوپسی
بیوپسی سوزنی (برداشت نمونه بافتی از طریق پوست با استفاده از سوزن)
بیوپسی جراحی (در مواردی که سایر روش‌ها کافی نباشند، ممکن است نیاز به جراحی برای برداشت نمونه بافتی باشد)
آزمایش خلط (Sputum cytology)
ممکن است پزشک برای بررسی نمونه‌های خلط برای شناسایی سلول‌های سرطانی این آزمایش را درخواست کند.
آزمایشات مولکولی و ژنتیکی
انجام آزمایشات ژنتیکی و مولکولی روی نمونه‌های بافتی برای شناسایی تغییرات ژنتیکی خاص و انتخاب درمان‌های هدفمند.
این روش‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا نوع، مرحله و گستردگی سرطان ریه را تشخیص دهند و برنامه درمانی مناسبی برای بیمار تعیین کنند.
نظرات
جمع‌بندی نکات پیشگیری از سرطان ریه کمک کرد موضوع را منظم‌تر مرور کنم و برای گفت‌وگو با پزشک آماده‌تر شوم.
نکتهٔ تیم ایران نوبت: اگر سابقهٔ طولانی مصرف دخانیات دارید یا سرفهٔ ماندگار، خلط خونی یا تنگی نفس جدید دارید، دربارهٔ لزوم غربالگری یا تصویربرداری ریه با پزشک‌تان مشورت کنید؛ تصمیم دربارهٔ اینکه چه کسی و چه زمانی سی‌تی‌اسکن کم‌دوز ریه انجام دهد با پزشک است. اگر برایتان سی‌تی ریه تجویز شد، نوبت را با همان خدمت روی نسخه (مثلاً «سی‌تی‌اسکن کم‌دوز ریه» یا «سی‌تی قفسهٔ سینه») از irannobat.ir رزرو کنید و جواب و تصاویر قبلی را همراه ببرید تا امکان مقایسه باشد. این توضیح راهنمای کلی تیم ایران نوبت است و تشخیص پزشکی نیست؛ تصمیم نهایی با پزشک و مرکز است.