ایا بیماری ام اس از مادر به فرزند منتقل میشود

ام اس یک بیماری خودایمنی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد. با علائمی مانند مشکلات حرکتی و تغییرات شناختی مشخص می شود. تشخیص ام اس شامل معاینات عصبی و تست های تصویربرداری است.
بسیاری از افراد مبتلا به ام اس پس از تشخیص این اختلال می خواهند اقدام به بارداری کنند و ممکن است سوالات زیادی داشته باشند از جمله اینکه: تاثیر دارو های ام اس بر جنین، چه آزمایشات و غربالگری هایی نیاز دارند؟ چه نوع زایمانی باید انجام دهند؟ یا آیا بارداری می تواند باعث تشدید این بیماری شود؟ با ما همراه باشید تا پاسخ این سوالات را دریافت کنید.

هیچ یافته پزشکی دال بر اثر مستقیم این بیماری بر باروری وجود ندارد. این به این معنی است که مبتلایان به این بیماری، به اندازه یک زوج سالم شانس بارداری دارند.
با این حال، برخی از افراد مشکلات جنسی را در نتیجه MS تجربه می کنند. به عنوان مثال، اختلال نعوظ در مردان، یا کاهش میل جنسی در زنان... این موارد می توانند بر روابط جنسی و به همین ترتیب بر احتمال بارداری تأثیر بگذارند که اگرچه موضوعات حساسی هستند اما قابل رسیدگی و درمان هستند.
به طور کلی، از هر هفت زوج، یک زوج ممکن است مشکل باردار شدن داشته باشند و مجبور به اقدامات لازم برای ناباروری شوند. برخی از درمان های ناباروری ممکن است باعث عود بیماری ام اس شوند. در مورد مزایا و معایب هر شیوه درمانی باید با پزشک معالج صحبت کرد.
اما به طور کلی اولین و بهترین راه برای بررسی دلایل ناباروری و مشکلات مربوط به آن سونوگرافی است. برای گرفتن وقت سونوگرافی از بهترین مراکز سونوگرافی ایران نوبت می تواند به شما کمک بکند.

برای اکثر زنان، مولتیپل اسکلروزیس هیچ تفاوت قابل توجهی در بارداری آنها ایجاد نمی کند، اگرچه ممکن است فرد علائم یا ناتوانی هایی داشته باشد که بارداری را تحت تاثیر قرار دهد.
اگر مبتلا به ام اس هستید، احتمال سقط جنین یا نقایص مادرزادی در نوزادتان بیشتر از زنی که ام اس ندارد، نیست. اگر بیماری شما در حال بهبودی هستید، احتمال عود آن در دوران بارداری کمتر است، اگرچه برخی مطالعات نشان داده است علائم این بیماری در طول دوره بارداری کاهش می یابد.

مصرف برخی از داروهایMS همچون فمپیرونقبل از دوره بارداری و قبل از آن بسته به نظر پزشک معالج قطع و یا کاهش دوز داشته باشد. اما این نکته را مد نظر قرار دهید که قطع دارو به یکباره و خودسرانه نباید اتفاق بیافتد.

اگر در حین مصرف دارو باردار شدید، مهم است که در اسرع وقت به متخصص مغز و اعصاب خود اطلاع دهید و یا نظر ایشان بهترین راه را برای قطع دارو در نظر بگیرید، زیرا ممکن است برخی از داروها نیاز به کاهش تدریجی داشته باشند تا از علائم ناخوشایند قطع دارو برای مادر جلوگیری شود.

همچنین داشتن MS به این معنی نیست که حتما فرد باید سزارین شود، انتخاب نوع زایمان بسته به نظر پزشک زنان و بسته به نوع و مدل اندام های لگنی و وضعیت قرارگیری و سلامت جنین دارد.
اگر به هر دلیلی قرار بر زایمان سزارین باشد بی‌حسی اپیدورال و بیهوشی برای زنان مبتلا به MS مجاز و امن است.

دوره پس از زایمان برای هر فرد نرمالی هم می تواند سخت باشد، برای بیماران MS نیز این موضوعات صادق است و همانطور که در بالا هم گفته شد برخی از آمار نشان می دهد نشانه ها و علائم این بیماری در ماه های پس از زایمان بدتر می شود.

MS به طور مستقیم از والدین به فرزند به ارث نمی‌رسد و از طریق شیردهی هم منتقل نمی‌شود. علت دقیق این بیماری مشخص نیست اما به احتمال زیاد ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیک در بروز بیماری مؤثر است. بنابراین، با توجه به نقش غیرقابل انکار ژن‌ها روی ابتلا به بیماری، احتمال خطر در فرزندان والدین مبتلا به مراتب بیشتر ولی خیلی هم چشمگیر است. به‌طورکلی، اگرچه داشتن این بیماری ریسک ابتلای فرزندان را بالا می‌برد اما این احتمال بسیار کم است.

طی کردن دوره بارداری با این بیماری موضوعی پر چالش است که با تحت مراقبت بودن و کسب اطلاعات مناسب، می تواند یک تجربه رضایت بخش باشد.
منابع:
hopkinsmedicine.org
marchofdimes.org